https://iclfi.org/spartacist/el/3/palaistini
Η ακόλουθη απόφαση εγκρίθηκε στο διεθνές μας συνέδριο.
Επιδιώκοντας να ασκήσει κριτική στη στρατηγική της παλαιστινιακής αντίστασης για την 7η Οκτωβρίου, το φυλλάδιο «Ένας Επαναστατικός Δρόμος για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης» (10 Οκτωβρίου 2023) έκανε μια σειρά εμπρηστικών δηλώσεων, οι οποίες συνοψίζονται καλύτερα στον τίτλο: «Μόνο Θάνατος και Ήττα με τη Χαμάς». Αυτό έδωσε την εντύπωση στο κίνημα ότι τασσόμασταν με τη σιωνιστική προπαγανδιστική επίθεση, η οποία βρισκόταν τότε σε πλήρη εξέλιξη. Εκφράσεις που χαρακτήριζαν τη Χαμάς ως «φανατικούς ισλαμιστές σφαγείς» και της στρατηγικής της ότι βάζει «ουσιαστικά ένα γιλέκο αυτοκτονίας σε όλη τη Γάζα» ήταν ιδιαίτερα προκλητικές σε αυτό το πλαίσιο.
Παρόλο που τα πολιτικά επιχειρήματα ενάντια στη στρατηγική της Χαμάς που διατυπώνονταν στο άρθρο ήταν καθαυτά ορθά – και έχουν δικαιωθεί – ακόμη και τα καλύτερα επιχειρήματα δεν έχουν καμία αξία αν διατυπώνονται με τρόπο που αποξενώνει τους καταπιεζόμενους στους οποίους απευθύνονται. Το άρθρο βρισκόταν σε πλήρη αντίθεση με το αίσθημα των παλαιστινιακών μαζών – οι οποίες έβλεπαν την 7η Οκτωβρίου ως μια πράξη ανυπότακτης αντίστασης – έχοντας ως συνέπεια οι ορθές προειδοποιήσεις μας κατά της καταστροφικής στρατηγικής της Χαμάς να πέσουν στο κενό.
Ειδικότερα, μέσα στο πλαίσιο της καθολικής καταδίκης της Επιχείρησης Πλημμύρα του αλ-Ακσα, το άρθρο δεν έκανε ούτε το στοιχειώδες επιχείρημα ότι η στοχοποίηση του ισραηλινού στρατού ήταν δίκαιη, σε αντίθεση με τη στοχοποίηση άοπλων αμάχων.
Το άρθρο αυτό υποστηρίχτηκε για χρόνια μετά τη δημοσίευσή του παρά την εσωτερική και εξωτερική κριτική, και αναδημοσιεύτηκε στο θεωρητικό μας περιοδικό, Spartacist Νο. 69, τον Αύγουστο του 2024 [βλ. Ο Μπολσεβίκος τεύχος 8, Δεκέμβριος 2023]. Η αμυντική μας στάση απέναντι στην κριτική, καθώς και η παρόρμηση που βρισκόταν πίσω από το αρχικό άρθρο, οφείλονταν σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι μεγάλο μέρος της αριστεράς είτε δεν ασκούσε κριτική στη Χαμάς είτε αρνούνταν να προωθήσει μια εναλλακτική πολιτική στην εθνικιστική της στρατηγική.
Ενώ η παρέμβασή μας στο παλαιστινιακό κίνημα εξελίχθηκε κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας, καθώς αναπτύξαμε την πολιτική μας κατανόηση για τον αγώνα της παλαιστινιακής απελευθέρωσης, αυτό το πρώτο άρθρο που δημοσιεύτηκε τις πρώτες ημέρες της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού, αποτέλεσε κηλίδα στην κατά τα άλλα σωστή από θέση αρχής παρέμβασή μας.
