Η Επανάσταση πρέπει να είναι αντιιμπεριαλιστική

Μαζικές εξεγέρσεις συγκλονίζουν το Ιράν. Η δεινή οικονομική κατάσταση και η κοχλάζουσα οργή ενάντια στο ισλαμικό καθεστώς έχουν φέρει τις μάζες στους δρόμους. Οι διαδηλωτές έχουν αντιμετωπιστεί με άγρια καταστολή. Στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, πολλοί προβλέπουν ότι οι μέρες του Αγιατολάχ Χαμενεΐ είναι μετρημένες. Στην Ουάσιγκτον και στο Τελ Αβίβ, οι ιμπεριαλιστές πολεμοκάπηλοι ξερογλείφονται μπροστά στην προοπτική της «αλλαγής καθεστώτος» και έχουν απειλήσει με άμεση στρατιωτική επέμβαση. Εν τω μεταξύ, ο Ρεζά Παχλαβί, γιος του μισητού Σάχη που ανατράπηκε το 1979, κάνει ενεργά την προσπάθειά του να εισβάλει στο προσκήνιο με τις ευλογίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Οι ιρανικές μάζες έχουν κάθε λόγο που ξεσηκώνονται με οργή. Το δεσποτικό ισλαμικό καθεστώς πρέπει να ανατραπεί. Αλλά η οργή του λαού — όσο δικαιολογημένη κι αν είναι — δεν πρέπει να μας τυφλώνει στο γεγονός ότι το ποιός θα ανατρέψει το καθεστώς και τι θα το αντικαταστήσει είναι υψίστης σημασίας. Η αλήθεια είναι ότι αν το καθεστώς δεν αντικατασταθεί από την εξουσία της εργατικής τάξης, θα αντικατασταθεί από μια φιλοαμερικανική μαριονέτα που θα ξεπουλήσει τη χώρα και θα συντρίψει τον λαό της.

Γι’ αυτό η κομμουνιστική αριστερά πρέπει να συγκροτήσει έναν ξεχωριστό πόλο μέσα στον αγώνα, έναν τρίτο πόλο, αντίθετο προς τον ξένο ιμπεριαλισμό, το Ισραήλ και όλους τους πράκτορές τους, και αφοσιωμένο στην ανατροπή της Ισλαμικής Δημοκρατίας με ένα αντιιμπεριαλιστικό και εργατικό πρόγραμμα. Χωρίς μια τέτοια εναλλακτική, η μόνη συνεκτική απάντηση στο καθεστώς είναι αυτή της φιλοϊμπεριαλιστικής αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένης της μοναρχίας των Παχλαβί, της οποίας η επιστροφή θα σήμαινε κυριολεκτικά το γύρισμα του τροχού της ιστορίας προς τα πίσω.

Πρέπει να Πολεμήσουμε τις ΗΠΑ

Αντιμέτωποι με πάνω από 70% πληθωρισμό στα τρόφιμα, άδεια ράφια και μια χρεοκοπημένη άρχουσα κλίκα, πολλοί έχουν αρχίσει να πιστεύουν ότι ο συμβιβασμός με τον δυτικό ιμπεριαλισμό δεν αποτελεί μόνο το μικρότερο κακό, αλλά και τον τρόπο για να υπάρξει άμεση ανακούφιση στην οικονομία που έχει γονατίσει από τις κυρώσεις. Αυτή είναι μια επικίνδυνη αυταπάτη. Το να ενδίδεις στον καταπιεστή οδηγεί πάντα σε περισσότερη δυστυχία.

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ενδιαφέρονται μόνο για τη διατήρηση της κυριαρχίας τους στην περιοχή και δεν έχουν καμία μέριμνα για τη μοίρα του πληθυσμού. Αρκεί να δει κανείς τη Συρία, τη Λιβύη, το Ιράκ, το Αφγανιστάν και την Παλαιστίνη. Οπουδήποτε οι ΗΠΑ και το Ισραήλ παρενέβησαν για να φέρουν «ελευθερία», έχουν αφανίσει ολόκληρες κοινωνίες και έχουν καταστρέψει τον κοινωνικό τους ιστό. Το Ιράν δεν θα αποτελέσει εξαίρεση.

Δεν κρύβεται ότι το ισλαμικό καθεστώς χρησιμοποιεί αυτά ακριβώς τα επιχειρήματα για να καταπνίξει κάθε διαφωνία και αντιπολίτευση. Παρουσιάζει τον εαυτό του ως το μόνο ανάχωμα ενάντια στη λεηλασία της χώρας και παρουσιάζει όλους τους αντιπάλους ως πράκτορες του σιωνισμού. Ως αποτέλεσμα, πολλοί σήμερα γυρίζουν την πλάτη τους στο πρόγραμμα του αντιιμπεριαλισμού, θεωρώντας ότι τους τοποθετεί στο ίδιο στρατόπεδο με το καθεστώς. Αυτό είναι ένα λανθασμένο συμπέρασμα. Ο Αγιατολάχ έχει δίκιο ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θέλουν να μετατρέψουν το Ιράν σε ένα νέο Ιράκ. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι οι μάζες πρέπει να στηρίξουν τον Αγιατολάχ.

Στην πραγματικότητα, ο αντιιμπεριαλισμός είναι θεμελιώδης για την καταπολέμηση του καθεστώτος. Το ότι οι κύριες φωνές ενάντια στον Αγιατολάχ προέρχονται από φιλοϊμπεριαλιστές και σιωνιστές έχει μόνο παρατείνει την τυραννία των Μουλάδων. Αυτό για άλλη μια φορά απειλεί να εκτροχιάσει τη μαζική εξέγερση.

Πρέπει να Πολεμήσουμε το Καθεστώς

Ανάμεσα στους Φιλοπαλαιστίνιους αγωνιστές στο Ιράν και διεθνώς, πολλοί καταγγέλλουν τις διαδηλώσεις ως σιωνιστική συνωμοσία. Ξεκινώντας από το σωστό αίσθημα να σταθούν με τους καταπιεσμένους λαούς της Μέσης Ανατολής ενάντια στον ιμπεριαλισμό, υπερασπίζονται λανθασμένα την τυραννία των Μουλάδων.

Είναι απλά λάθος ότι οι τωρινές διαδηλώσεις είναι έργο ξένων πρακτόρων. Εκατομμύρια στο Ιράν μισούν το βάρβαρο ισλαμικό καθεστώς, που χαρακτηρίζεται από θρησκευτικό σκοταδισμό, καταπίεση των εθνικών μειονοτήτων, της νεολαίας, των γυναικών και των εργατών. Η ταύτιση του αντιιμπεριαλισμού με τη στήριξη της κυβέρνησης μόνο σπιλώνει το όνομα του αντιιμπεριαλισμού. Οι γυναίκες του Ιράν δεν θα πειστούν να αποδεχτούν την τωρινή τους κατάσταση στο όνομα της Παλαιστίνης. Ούτε οι μάζες που ζουν στη μιζέρια θα ανεχτούν την εκτεταμένη διαφθορά και τα προνόμια της ελίτ και του κλήρου.

Επιπλέον, αυτό που αρνούνται οι υπερασπιστές του καθεστώτος είναι ότι η στρατηγική του Ιράν απέναντι στο Ισραήλ υπήρξε απόλυτα καταστροφική. Το Ιράν επιδίωξε να αναπτύξει δυνάμεις-αντιπροσώπους που θα άλλαζαν σταδιακά την ισορροπία των δυνάμεων στην περιοχή. Αλλά αντιμέτωπο με μια λυσσαλέα σιωνιστική επίθεση, το Ιράν απέτυχε να αντιδράσει αποφασιστικά. Προσκολλήθηκε στη στρατηγική του «να βράσει αργά τον ισραηλινό βάτραχο», ακόμη κι όταν το Ισραήλ κατάφερε το ένα συντριπτικό πλήγμα μετά το άλλο στον Άξονα της Αντίστασης — από τον αποκεφαλισμό της Χεζμπολάχ μέχρι την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ. Η αποτυχία της «στρατηγικής υπομονής» φάνηκε τελικά όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έφεραν τον πόλεμο μέσα στο ίδιο το Ιράν.

Η αλήθεια είναι ότι για να ηττηθούν πραγματικά οι ΗΠΑ και το Ισραήλ απαιτείται μια εντελώς διαφορετική στρατηγική, μία που θα βασίζεται στην ενότητα όλων των λαών της περιοχής σε έναν κοινό αγώνα για την απελευθέρωσή τους.

Μια Πραγματική Εναλλακτική για τις Μάζες

Οι μάζες βρίσκονται αντιμέτωπες με την επιλογή ανάμεσα σε έναν μονάρχη υποστηριζόμενο από τις ΗΠΑ και ένα μισητό καθεστώς. Χρειάζεται να οικοδομηθεί μια άλλη εναλλακτική, σε άμεση εναντίωση με αυτά τα δύο αδιέξοδα. Οι κομμουνιστές στο Ιράν πρέπει να προωθήσουν ένα ανεξάρτητο πρόγραμμα:

Κάτω η Ισλαμική Δημοκρατία! Οι μάζες έχουν δίκιο να αγωνίζονται για το τέλος του καθεστώτος. Οι επαναστάτες πρέπει να σταθούν στο πλευρό τους και να αντιταχθούν στην καταστολή.

Άνευ όρων εναντίωση στον Σάχη και τους πράκτορές του! Το Ιράν δεν χρειάζεται έναν νέο δικτάτορα. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε και να νικήσουμε τους υποστηρικτές του Παχλαβί.

Καμία παράδοση στις ΗΠΑ! Ενότητα της Μέσης Ανατολής ενάντια στην ιμπεριαλιστική-σιωνιστική τυραννία! Δεν μπορεί να υπάρξει ελευθερία όσο οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κυριαρχούν στην περιοχή. Μόνο ο μαζικός αγώνας μπορεί να σπάσει το καθεστώς των κυρώσεων.

Εθνική απελευθέρωση της Παλαιστίνης! Αυτοδιάθεση για τους καταπιεσμένους λαούς στο Ιράν! Η ενότητα των καταπιεσμένων μπορεί να οικοδομηθεί μόνο μέσα από την αντίθεση σε κάθε εθνική καταπίεση.

Κάτω η επιβολή της μαντίλας! Για την απελευθέρωση των γυναικών! Φτάνει πια με το ποδοπάτημα των δικαιωμάτων των γυναικών. Πρέπει να βρίσκονται στην πρωτοπορία του απελευθερωτικού αγώνα.

Εθνικοποίηση των περιουσιών του καθεστώτος και του κλήρου! Όχι άλλα προνόμια. Απαιτείται μαζική αναδιανομή για άμεση ανακούφιση των μαζών και για την ενότητά τους ενάντια στους ιμπεριαλιστές γύπες.

Για μια εργατική κυβέρνηση! Μόνο μια κυβέρνηση βασισμένη στους εργαζόμενους του Ιράν μπορεί να φέρει πραγματική ελευθερία.