Οι «Μεταρρυθμίσεις» του Κ.Κ. Κούβας Ανοίγουν την Πόρτα στην Αντεπανάσταση

Υπό την έντονη πίεση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, το Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας (ΚΚΚ) ανακοίνωσε μια σειρά οικονομικών μεταρρυθμίσεων οι οποίες, εάν εφαρμοστούν, θα μπορούσαν κάλλιστα να οδηγήσουν στην καταστροφή των κατακτήσεων της Κουβανικής Επανάστασης. Οι μεταρρυθμίσεις, που έχουν πλέον εγκριθεί ομόφωνα από την Εθνοσυνέλευση, θα διέλυαν ό,τι έχει απομείνει από τη σχεδιασμένη οικονομία και θα επέτρεπαν την σχεδόν ανεξέλεγκτη ατομική ιδιοκτησία και την ιμπεριαλιστική οικονομική διείσδυση στο νησί. Οι υπερασπιστές της Κουβανικής Επανάστασης πρέπει να αντιταχθούν σε αυτά τα μέτρα, τα οποία ανοίγουν την πόρτα στην αντεπανάσταση που προωθείται από τους ιμπεριαλιστές.

Ο ηγέτης του ΚΚΚ, Ντίας-Κανέλ, ισχυρίζεται ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητες για να «συνεχιστεί η διαδικασία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης» υπό τα όπλα του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ. Όχι! Πρόκειται για παράδοση στον ιμπεριαλισμό. Οι «επενδυτές» που θα εισβάλουν στο νησί θα είναι τα αρπακτικά των hedge funds, καθώς και οι gusanos στο Μαϊάμι που εκδιώχθηκαν το 1959, και οι οποίοι θα καταλάβουν τη βιομηχανία και τους πόρους της Κούβας για να γεμίσουν τις δικές τους τσέπες. Θα διαλύσουν πλήρως τις εναπομείναντες κατακτήσεις της επανάστασης σε τομείς όπως η υγεία και η εκπαίδευση και θα διασφαλίσουν ότι, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, το ΚΚΚ θα εκδιωχθεί από την εξουσία.

Οι ηγέτες του ΚΚΚ ισχυρίζονται ότι εφαρμόζουν το «μοντέλο» της Κίνας και του Βιετνάμ, το οποίο περιλάμβανε την εισαγωγή μηχανισμών αγοράς και ιμπεριαλιστικών επενδύσεων υπό τον πολύ αυστηρό κρατικό έλεγχο. Δεν είναι αυτό που συμβαίνει. Τα μέτρα που προωθεί ο Ντίας-Κανέλ είναι ακριβώς αυτά που υπαγορεύουν οι Αμερικανοί ηγέτες, οι οποίοι είναι αποφασισμένοι με κάθε κόστος να καταστρέψουν το μόνο εργατικό κράτος στην αμερικανική ήπειρο. Ως απάντηση, οι ηγέτες του ΚΚΚ έχουν βασιστεί στον κάλπικο χρυσό των διαπραγματεύσεων με την Ουάσιγκτον. Το αποτέλεσμα είναι οι συνεχώς κλιμακούμενες επιθέσεις από τον Τραμπ και τον Ρούμπιο. Με την οικονομία ερείπιο εξαιτίας του αμερικανικού αποκλεισμού, που επιδεινώνεται από τη γραφειοκρατική κακοδιαχείριση, οι ηγέτες του ΚΚΚ τώρα κινούνται προς το ξεπούλημα της επανάστασης.

Ο πραγματικός παραλληλισμός με αυτό που συμβαίνει σήμερα δεν είναι η Κίνα ή το Βιετνάμ, αλλά η Σοβιετική Ένωση στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Οι εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις και οι παραχωρήσεις προς τον ιμπεριαλισμό υπό τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ άνοιξαν τον δρόμο για την καταστροφή του πρώτου εργατικού κράτους στον κόσμο, μια καταστροφή για τους εργάτες του κόσμου. Μέσω των ψεμάτων, της διαφθοράς και της οικονομικής κακοδιαχείρισής τους, οι Σοβιετικοί ηγέτες οδήγησαν τεράστια στρώματα του πληθυσμού προς τα δεξιά, διευκολύνοντας μαζικά την πορεία προς την αντεπανάσταση. Η ίδια απειλή πλανάται σήμερα πάνω από την Κούβα.

Παλέψτε Ενάντια στην Προδοσία των Ηγετών του ΚΚΚ!

Είναι επείγουσα ανάγκη η σφυρηλάτηση μιας αριστερής αντιπολίτευσης απέναντι στην πορεία των ηγετών του ΚΚΚ, με στόχο να συσπειρώσει τον εργαζόμενο κουβανικό λαό ενάντια στην καταστροφή της επανάστασής τους. Όλοι γνωρίζουν ότι η σημερινή κατάσταση — καθημερινές διακοπές ρεύματος, σοβαρές ελλείψεις τροφίμων και φαρμάκων, οικονομική κατάρρευση — δεν μπορεί να συνεχιστεί. Δύο διαμετρικά αντίθετες εναλλακτικές αντιμετωπίζει τώρα ο κουβανικός λαός: η καπιταλιστική αντεπανάσταση και η ανεξέλεγκτη κυριαρχία του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ή ο αγώνας για γνήσιο σοσιαλισμό, απαλλαγμένο από τη γραφειοκρατία και που θα βασίζεται στην εργατική δημοκρατία και την αλληλεγγύη με τους εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο. Αυτή η πορεία δεν είναι εύκολη, αλλά είναι ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός. Δεν πρέπει να αφήσουμε την επανάσταση να καταστραφεί χωρίς μάχη!

Απευθύνουμε κάλεσμα στους διαφωνούντες υποστηρικτές του ΚΚΚ και της Unión de Jóvenes Comunistas, στους ανεξάρτητους αριστερούς ακτιβιστές και σε άλλους να ενωθούν γύρω από μια μαχητική σοσιαλιστική προοπτική. Το σημείο εκκίνησης είναι να τερματιστεί κάθε συμφιλίωση με τους ιμπεριαλιστές και να απευθυνθεί έκκληση στους εργάτες σε όλο τον κόσμο να σταθούν στο πλευρό της Κούβας. Η ελπίδα ότι απλώς θα περιμένουμε να φύγει ο Τραμπ και να έρθει μια προοδευτική αμερικανική κυβέρνηση το 2028 είναι πλήρες αδιέξοδο. Ο χρόνος τελειώνει γρήγορα και οι Δημοκρατικοί, όπως και οι Ρεπουμπλικάνοι, έχουν αποδειχθεί εχθροί της επανάστασης, επιβάλλοντας αποκλεισμούς και κυρώσεις επί δεκαετίες. Οι εργάτες στις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των μαύρων και των Λατίνων εργατών, συντρίβονται από τις αδιάκοπες καπιταλιστικές επιθέσεις. Αυτοί είναι οι σύμμαχοι στους οποίους πρέπει να στραφούμε.

Ο πετρελαϊκός αποκλεισμός από την Ουάσιγκτον είναι αποτελεσματικός μόνο επειδή επιβάλλεται από κυβερνητικές ελίτ αλλού στη Λατινική Αμερική: όχι μόνο από τη Βενεζουέλα της Ντέλσι Ροντρίγκες αλλά και από τις «προοδευτικές» κυβερνήσεις του Μεξικού και της Βραζιλίας. Αντί για τους αδιάκοπους επαίνους του ΚΚΚ προς αυτές τις κυβερνήσεις, πρέπει να απαιτήσουμε να σπάσουν τον αμερικανικό αποκλεισμό, επαναλαμβάνοντας και αυξάνοντας μαζικά τις αποστολές καυσίμων προς την Κούβα. Αυτό σημαίνει να καλέσουμε τους εργαζόμενους σε αυτές τις χώρες να αναλάβουν δράση ανεξάρτητα από και ενάντια στους δικούς τους ηγέτες. Αυτό όχι μόνο θα βοηθούσε άμεσα την Κούβα, αλλά θα προωθούσε τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα σε όλη τη Λατινική Αμερική.

Μια αριστερή αντιπολίτευση πρέπει να καλέσει το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας να σταματήσει τη δική του συμφιλίωση με τον ιμπεριαλισμό και να παράσχει μαζική βοήθεια και προσωπικό για την ανοικοδόμηση των κουβανικών υποδομών. Η κινεζική εργατική τάξη, με την απαράμιλλη κοινωνική της δύναμη, πρέπει να υψώσει το ίδιο αίτημα. Οι αποστολές ρυζιού και άλλης ανθρωπιστικής βοήθειας δεν είναι σε καμία περίπτωση αρκετές. Εάν η Κούβα δείξει ότι είναι έτοιμη να αγωνιστεί, αυτό θα μπορούσε να συσπειρώσει εκατοντάδες εκατομμύρια εργαζόμενους στην Κίνα και τον Παγκόσμιο Νότο.

Προς τους αριστερούς στο εξωτερικό που έχουν κινητοποιηθεί για την υπεράσπιση της Κούβας ενώ υποστηρίζουν τις πολιτικές της ηγεσίας του ΚΚΚ, λέμε: αλλάξτε πορεία! Είναι πλέον πιο ξεκάθαρο από ποτέ ότι η υπεράσπιση της Κουβανικής Επανάστασης σημαίνει αγώνα ενάντια στην ανοιχτή συνθηκολόγηση της κυβέρνησης Ντίας-Κανέλ στον ιμπεριαλισμό, η οποία υποστηρίζεται ρητά από τον Ραούλ Κάστρο.

Μέσα στην Κούβα, μια αριστερή αντιπολίτευση απέναντι στην ηγεσία του ΚΚΚ πρέπει να απευθυνθεί στους εργάτες και τους αγρότες για να αναζητήσουν μια διαφορετική πορεία. Πολλοί Κουβανοί, ιδιαίτερα οι νεότεροι, μισούν τις πολιτικές που ακολουθεί το ΚΚΚ και οι οποίες έχουν οδηγήσει σε μεγάλες ανισότητες και δυσκολίες. Όμως δεν τους προσφέρεται ένας δρόμος προς τα εμπρός. Το άνοιγμα της Κούβας στους ιμπεριαλιστές θα δημιουργήσει πολύ μεγαλύτερες ανισότητες και θα καταστρέψει πραγματικές κατακτήσεις που επιτεύχθηκαν μέσω της επανάστασης του 1959. Το πρόβλημα δεν είναι ο οικονομικός σχεδιασμός, αλλά η γραφειοκρατική κακοδιαχείριση και η διαφθορά. Και ο πραγματικός σοσιαλισμός απαιτεί εργατική δημοκρατία, όχι καταστολή των διαφωνούντων σοσιαλιστικών απόψεων και των νόμιμων διαμαρτυριών.

Οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν αν μπορεί να σφυρηλατηθεί μια γνήσια σοσιαλιστική αντιπολίτευση απέναντι στην καταστροφική πορεία των ηγετών του ΚΚΚ. Ο χρόνος τελειώνει γρήγορα. Είναι ιστορικής σημασίας οι γνήσιοι κομμουνιστές να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να παλέψουν για την υπεράσπιση της Κουβανικής Επανάστασης!